Regülasyon Hareketlerini
Anlık Takip Edin

5 Eylül 2026 tarihli ve 33361 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İhracat, Transit Ticaret, İhracat Sayılan Satış ve Teslimler ile Döviz Kazandırıcı Hizmet ve Faaliyetlerde Vergi, Resim ve Harç İstisnası Hakkında Tebliğ (İhracat: 2017/4)’de Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (İhracat: 2026/3) ile ana Tebliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan ifade değiştirilmiş ve “Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasınca Türk Eximbank’a açılan kısa vadeli senet reeskont kredileri” ibaresi, “Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasınca Türk Eximbank’a ve diğer bankalara açılan senet reeskont kredileri” şeklinde genişletilmiştir. Böylece vergi, resim ve harç istisnası bakımından senet reeskont kredilerinin kapsamı yalnızca Türk Eximbank ile sınırlı olmaktan çıkarılmış, diğer bankalara açılan krediler de aynı istisna çerçevesine alınmıştır. Bu yeni kuraldan, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasınca kendilerine senet reeskont kredisi açılan Türk Eximbank ile birlikte diğer bankalar da yararlanabilecektir; dolayısıyla istisna kapsamı bu kurumlar lehine genişlemiştir. Buna karşılık, değişiklik yalnızca bu kredi türüyle sınırlı olup kapsam dışında kalan işlemler bakımından önceki uygulama devam eder. Tebliğ yayımı tarihinde, yani 5 Eylül 2026 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Orman Yangınlarıyla Mücadele Çalışmaları Hakkında Yönetmelik, 5 Eylül 2026 tarihli ve 33361 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından çıkarılan bir mevzuat düzenlemesidir. Dayanağını 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun 69 uncu ve ek 5 inci maddesi oluşturur. Yönetmeliğin amacı, orman yangınlarının önlenmesi, risklerin azaltılması, yangınlara hazırlık, söndürme ile yangın sonrası rehabilitasyon ve iyileştirme süreçlerine ilişkin çalışma esaslarını belirlemektir; kapsamı ise Genel Müdürlük personeli, kamu kurum ve kuruluşları, özel hukuk tüzel kişileri ve gönüllüleri içerir. Düzenleme, önleyici tedbirleri daha operasyonel ve çok aktörlü bir yapıya bağlamaktadır. Ormanların yangına dirençli hale getirilmesine yönelik tedbirlerin orman idaresince plan dahilinde belirlenmesi öngörülürken, izin alanları, turizm tahsis alanları, özel çevre koruma alanları ve milli parklar gibi sahalarda ilgili kurumların taahhütlerinde yer alan veya ayrıca belirlenen tedbirleri alma yükümlülüğü açıkça vurgulanmaktadır. Eğitimde Millî Eğitim Bakanlığı, tarım kaynaklı risklerde tarım ve orman il müdürlükleri, atık alanlarında belediyeler için görevler tanımlanmış; ayrıca uydu tabanlı gözlem sistemleri, insansız hava araçları, sensör ağları, yapay zekâ destekli risk analiz sistemleri, coğrafi bilgi sistemleri ve erken uyarı teknolojilerinin izlenmesi ve uygun olanların orman yangın yönetim sistemine entegrasyonu hükme bağlanmıştır. Yangının tespiti ve haber verilmesinde 112 Acil Çağrı Merkezi, Yangın Koordinasyon Merkezi, Yangın Yönetim Sistemi ve hava araçlarına ilişkin takip/haberleşme sistemi gibi teknik standartlar getirilmiş; Ulusal Orman Yangınları Müdahale Planı, yıllık güncellenen Yangın Eylem Planları ve Yangın Yönetim Planları arasında hiyerarşik bir yapı kurulmuştur. Şirketler ve işletmeler bakımından düzenleme özellikle orman alanlarında faaliyet gösteren yatırımcılar, turizm işletmeleri, konaklama tesisleri, arıcılar, tarımsal işletmeler, atık bertaraf tesisleri ve özel sektör hava aracı kiralayanlar için doğrudan sonuç doğurur. İzin alanlarında faaliyet gösterenler ile 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamındaki tahsisli alanlarda yatırımcıya izin verilenler, taahhütnamelerinde yer alan veya sonradan belirlenen yangın önleyici tedbirleri almak zorundadır; orman içi veya bitişiğindeki konaklama yerlerinin sahipleri ve işletmecileri de her türlü tedbiri almakla yükümlüdür. İzin verilen alanlar dışında geceleyen veya ateş yakanlar hakkında 6831 sayılı Kanunun 76 ncı ve 110 uncu maddeleri uygulanır. Hasat makineleri kullanan tarımsal işletmeler için yangın söndürme tüpü veya su tankeri benzeri önlemler zorunlu tutulmuş; arıcılar açısından tütsü oluşturma faaliyeti yanında dolu su tankeri bulunması şartına bağlanmıştır. Hava aracı kiralayan özel sektör ve sivil toplum kuruluşları için gözlemci personel görevlendirilmesi, akaryakıt-iaşe-konaklama giderlerinin karşılanması ve yabancı tescilli hava araçlarında Sivil Havacılık Genel Müdürlüğünden uçuş izni alınması kritik şartlardır; düzenleme yayımı tarihinde, yani 5 Eylül 2026 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

5 Eylül 2026 tarihli ve 33361 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sulak Alanların Korunması Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik, Sulak Alanların Korunması Yönetmeliğinin özellikle 4 üncü maddesini değiştirerek yeni tanımlar getirmiş ve sulak alanlarda su alımı ile çevresel akış rejimini daha açık kurallara bağlamıştır. Buna göre izin belgesi, sulak alan sınırı, doğa koruma ve milli parklar müdürlüğü/müdürü, çevresel akış miktarı, milli sulak alan stratejisi, suni su çukuru ve suni sulak alan gibi kavramlar yeniden tanımlanmış; ayrıca sulak alanlardan su alımında izin zorunluluğu, su yapılarında çevresel akışın akarsu yatağına bırakılması ve yönetim planlarında belirlenen sürdürülebilir su seviyesini korumak için ek su bırakılması kuralı getirilmiştir. Bu çerçevede, 4/4/2014, 15/6/2019 ve 18/8/2010 tarihli mevzuat atıfları korunarak yeni sistemin dayanakları netleştirilmiştir. Yeni kurallar, sulak alanların su aynasından veya besleyen kaynak, akarsu ve derelerden su alanlar ile sulak alanlar üzerinde enerji, sulama ve içme suyu maksatlı su yapısı işletenleri doğrudan etkiler; bu kişiler için izin belgesi ve belirlenen çevresel akış miktarına uyum zorunludur. Özellikle 30/1/2002 tarihinden sonra işletmeye geçen ve özel sektör tarafından işletilen mevcut su yapıları, bu değişikliğin yayım tarihinden itibaren iki yıl içinde başvuru yaparak izin belgesi almak zorundadır; başvuru yapılmaması halinde idari yaptırım uygulanır. İzin belgesi beş yıl süreyle geçerlidir ve şartlara uyum halinde yenilenebilir; daha önce çevresel akış miktarı belirlenmiş tesislerde ise iklim değişikliği veya membadaki su kullanım haklarından kaynaklanan zorunlu değişiklikler varsa miktar yeniden belirlenebilir. Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

193 Sayılı Gelir Vergisi Kanununun Geçici 67 nci Maddesinde Yer Alan Tevkifat Oranları Hakkında Karar (Karar Sayısı: 11734), 5 Eylül 2026 tarihli ve 33361 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanmış olup 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun geçici 67 nci maddesi kapsamında uygulanacak tevkifat oranlarını değiştirmektedir. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından 4 Eylül 2026 tarihinde imzalanan karar, özellikle para piyasası fonları ve ünvanında “para piyasası” ibaresi olan serbest fonlar başta olmak üzere belirli yatırım fonu katılma paylarından elde edilen kazançlarda uygulanacak stopaj oranlarını güncellemektedir. Düzenleme, sermaye piyasası araçlarından elde edilen gelirlerin vergilendirilmesi çerçevesinde, yatırım fonları ve bunlarla benzer nitelikte olduğu Hazine ve Maliye Bakanlığınca belirlenen mükellefler bakımından tevkifat rejiminin kapsamını ve oranlarını yeniden şekillendirmektedir. Kararın temel değişikliği, 22/7/2006 tarihli ve 2006/10731 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının eki Kararın 1 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (2) numaralı alt bendinin değiştirilmesidir. Buna göre, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 2 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki mükellefler ile münhasıran menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası aracı getirileri ile değer artışı kazançları elde etmek ve bunlara bağlı hakları kullanmak amacıyla faaliyette bulunan mükelleflerden, 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununa göre kurulan yatırım fonları ve yatırım ortaklıklarıyla benzer nitelikte olduğu Hazine ve Maliye Bakanlığınca belirlenenler için para piyasası fonlarının ve ünvanında “para piyasası” ibaresi olan serbest fonların katılma paylarından elde edilen kazançlarda tevkifat oranı %0 olarak belirlenmiştir; diğer kazançlar için de %0 uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Bu alt bent dışında kalanlar bakımından ise ilgili kazançlar için tevkifat oranı %10 olarak görülmektedir. Böylece karar, bazı fon gelirlerinde sıfır stopajı korurken kapsam dışı kalan kazançlarda daha yüksek oranı açıkça tesis etmektedir. Düzenleme, özellikle kurumlar vergisi mükellefleri, sermaye piyasası faaliyeti yürüten ancak yatırım fonu/yatırım ortaklığı benzeri nitelikte kabul edilen yapılar ile fon katılma payı işlemlerini yöneten finansal kurumlar açısından önem taşımaktadır. Para piyasası fonlarına veya ünvanında “para piyasası” ibaresi bulunan serbest fonlara yatırım yapan kurumsal yatırımcılar için stopaj yükü, yayımı tarihinden itibaren iktisap edilen paylarda yeni rejime göre şekillenecektir; ayrıca yayımı tarihinden önce iktisap edilmiş katılma payları için, yalnızca yayımı tarihinden elden çıkarma tarihine kadar geçen süreye isabet eden kısım yeni uygulamaya tabi tutulacaktır. Kararın hükümleri 5 Eylül 2026 tarihinde yürürlüğe girmiş olup yürütme yetkisi Hazine ve Maliye Bakanına verilmiştir.

5 Eylül 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 33361 sayılı ve Karar Sayısı: 11723 olan “İhracat, Transit Ticaret, İhracat Sayılan Satış ve Teslimler ile Döviz Kazandırıcı Hizmet ve Faaliyetlerde Vergi, Resim ve Harç İstisnası Hakkında Kararda Değişiklik Yapılmasına Dair Karar”, ana düzenleme olan 23/12/1999 tarihli ve 99/13812 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 4 üncü maddesindeki istisna hükmünü değiştirmiştir. Yeni kural, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nca Türk Eximbank'a açılan kısa vadeli senet reeskont kredileri ibaresini, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nca Türk Eximbank'a ve diğer bankalara açılan senet reeskont kredileri şeklinde genişleterek vergi, resim ve harç istisnasının kapsamını banka yönünden genişletmektedir. Bu değişiklikten, ihracat bağlantılı finansman kullanan ve ana Karardaki kapsam şartlarını taşıyan işletmeler yararlanabilir; özellikle ihracatçı firmalar ile döviz kazandırıcı faaliyet yürütenler açısından istisna avantajı artık Türk Eximbank yanında diğer bankalar üzerinden sağlanan senet reeskont kredilerine de uygulanabilecektir. Buna karşılık, ana Kararın kapsamı dışında kalan işlemler için istisna devam etmez; düzenleme yeni bir eşik, ilave başvuru şartı veya ayrı bir sektör muafiyeti getirmemektedir. Madde 2 uyarınca karar yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Yargıtay 5. Hukuk Dairesine Ait Karar, 4 Eylül 2026 Cuma tarihli Resmî Gazete Sayı: 33360 içinde yayımlanan, 2026/11101 karar numaralı ve incelenen karar numarası 2026/10560 olan bir yargı kararıdır. Karar, Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/3001 Esas, 2023/1212 Karar sayılı dosyasında verdiği usulden ret hükmünün, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz edilmesi üzerine verilmiş; kat mülkiyetine tabi taşınmazda ortak gider tıkanıklığından doğan hasar nedeniyle sigorta şirketinin yaptığı ödeme sonrası başlattığı rücu ve itirazın iptali uyuşmazlığında özellikle görevli mahkeme ve arabuluculuk dava şartının uygulanıp uygulanmayacağı açıklığa kavuşturulmuştur. İnceleme, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu, 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu çerçevesinde yapılmıştır. Kararda, sigorta şirketinin sigortalısına ödediği 10.720,00 TL tazminatın rücuen tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali davasında uyuşmazlığın kaynağının kat mülkiyetine tabi taşınmazdaki ortak alanlardan doğan zarar olduğu kabul edilmiştir. Bu nedenle uyuşmazlığın 634 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve bu Kanun’un Ek 1 inci maddesi uyarınca anlaşmazlıkların Sulh Hukuk Mahkemesinde çözüleceği belirtilmiştir. Ayrıca, 7445 sayılı İcra ve İflas Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değiştirilen 6325 sayılı Kanun’un 18/B maddesi uyarınca, 634 sayılı Kanun’dan kaynaklanan hukuki uyuşmazlıklarda dava açılmadan önce arabulucuya başvurmanın ancak 01.09.2023 tarihinden itibaren dava şartı haline geldiği vurgulanmış; somut davanın açılış tarihi olan 11.08.2022 itibarıyla zorunlu arabuluculuk uygulanamayacağı kabul edilmiştir. Kararın sonucu olarak, özellikle sigorta şirketleri, site yönetimleri ve kat malikleri arasındaki rücu uyuşmazlıklarında doğru usul yolunun belirlenmesi gerektiği netleşmiştir. Kat mülkiyetinden kaynaklanan zararlar bakımından uyuşmazlıkların çoğu durumda Sulh Hukuk Mahkemesi görev alanında kalacağı; buna karşılık mahkemenin görevsizlik yerine arabuluculuk yokluğu nedeniyle usulden ret vermesinin isabetli olmayacağı anlaşılmaktadır. Metin ayrıca, yeni usul şartlarının geçmiş davalara uygulanamayacağını; bu nedenle 01.09.2023 öncesi açılan davalarda arabuluculuk dava şartının aranmayacağını ortaya koymaktadır.

4 Eylül 2026 tarihli ve 33360 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ödeme ve Elektronik Para Kuruluşlarının Bilgi Sistemleri ile Ödeme Hizmeti Sağlayıcılarının Ödeme Hizmetleri Alanındaki Veri Paylaşım Servislerine İlişkin Tebliğde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ ile, 1/12/2021 tarihli ve 31676 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan ana Tebliğin özellikle 3 üncü maddesi değiştirilmiş; kimlik belgesi tanımı eklenmiş ve uzaktan kimlik tespiti hükümleri yeniden düzenlenmiştir. Buna göre 3/12/2019 tarihli ve 30967 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türkiye Cumhuriyeti Kimlik Kartı Yönetmeliğinde tanımlanan kimlik kartı “kimlik belgesi” olarak kabul edilmiş; ayrıca kimliği tespit edilecek kişiden alınması gereken bilgilerin yanında biyometrik verilerin de temini, kimlik belgesinin ve üzerindeki veri/bilgilerin doğruluğunun kontrolü, yakın alan iletişimiyle doğrulama yapılamazsa alternatif doğrulama yöntemlerinin kullanılması ve sürecin kesintisiz kayıt altına alınması zorunlu hale getirilmiştir. Bu çerçevede, kimlik tespiti prosedürü daha sıkı ve teknik bir yapıya kavuşturulmuştur. Bu yeni kuraldan, uzaktan kimlik tespiti yapan ödeme kuruluşları, elektronik para kuruluşları ve ilgili ödeme hizmeti sağlayıcıları, Tebliğde öngörülen teknik ve kayıt şartlarını sağlamaları halinde yararlanabilecektir. Ancak anonim ön ödemeli araçlar için kimlik tespiti zorunlu olmayan tek seferlik işlemler ile belirli elektronik para ihracı ve ödeme işlemlerinde bu hükümler uygulanmayacaktır; ayrıca Türk uyruklu olmayan gerçek kişiler bakımından kimlik tespiti, ICAO 9303 standardına uygun, yakın alan iletişimi özelliği olan pasaportla yapılabilecektir. Düzenlemede ayrıca, doğrulama sırasında yakın alan iletişimi kullanılarak kontrolün yapılamaması halinde başvurulacak yöntemlerde 30/4/2021 tarihli ve 31470 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan MASAK Genel Tebliği’ne atıf korunmuştur. Tebliğ yayımı tarihinde, yani 4 Eylül 2026’da yürürlüğe girmiştir.

4 Eylül 2026 tarihli ve 33360 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ödeme Hizmetleri ve Elektronik Para İhracı ile Ödeme Hizmeti Sağlayıcıları Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile, Ödeme Hizmetleri ve Elektronik Para İhracı ile Ödeme Hizmeti Sağlayıcıları Hakkında Yönetmelik’in 41 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi değiştirilmiş ve “Uzaktan iletişim aracı ile müşterinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “biyometrik yöntemlerle veya elektronik kimlik doğrulama kabiliyetini haiz kimlik belgeleriyle” ibareleri eklenmiştir. Böylece uzaktan iletişim aracıyla müşteri işlemlerinde kimlik doğrulama bakımından yeni bir güvenlik katmanı getirilmiş; doğrulamanın biyometrik yöntemlerle veya elektronik kimlik doğrulama kabiliyeti bulunan kimlik belgeleriyle yapılabilmesi açıkça düzenlenmiştir. Yeni düzenlemeden, uzaktan iletişim aracı üzerinden müşteri işlemi yapan ve kimlik tespit/doğrulama süreçlerini bu kanallarla yürüten ödeme hizmeti sağlayıcıları yararlanabilecek; ancak uygulama, yalnızca bu ek doğrulama yöntemlerini kullanabilen ve mevzuattaki diğer yükümlülükleri de yerine getiren kuruluşlar bakımından geçerli olacaktır. Bu yöntemleri kullanmayan veya gerekli teknik/operasyonel altyapıyı kurmayanlar açısından mevcut uyum riski devam eder. Yönetmelik yayımı tarihinde, yani 4 Eylül 2026’da yürürlüğe girmiştir.

3 Eylül 2026 tarihli ve 33359 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Aracı Kurumlar, Portföy Yönetim Şirketleri ve Kripto Varlık Hizmet Sağlayıcılar Tarafından Kullanılacak Uzaktan Kimlik Tespiti Yöntemlerine ve Elektronik Ortamda Sözleşme İlişkisinin Kurulmasına İlişkin Tebliğ (III-42.1)’de Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (III-42.1.b) ile ana Tebliğin özellikle 4 üncü maddesi değiştirilmiş ve yeni bir 8/A maddesi eklenmiştir. Bu değişiklikle, Türk uyruklu olmayan gerçek kişilerin uzaktan kimlik tespiti, belirli şartlarla ICAO 9303 standardına uygun, yakın alan iletişimi özelliği olan pasaport kullanılarak yapılabilir hale getirilmiş; ayrıca Tebliğdeki bazı tanımlar güncellenerek gerçek faydalanıcı, MERSİS, Ticaret Sicili Gazetesi ve tüzel kişi kavramları açıkça tanımlanmıştır. Böylece uzaktan kimlik tespiti rejimi, yabancı gerçek kişiler ve tüzel kişi temsilcileri bakımından daha ayrıntılı ve kontrollü bir çerçeveye kavuşturulmuştur. Bu yeni imkândan aracı kurumlar, portföy yönetim şirketleri ve kripto varlık hizmet sağlayıcılar, yalnızca Tebliğde öngörülen doğrulama ve güvenlik şartlarını eksiksiz sağlamaları halinde yararlanabilir; pasaport çipindeki bilgiler ile belge üzerindeki bilgiler eşleşmezse uzaktan kimlik tespiti yoluyla iş ilişkisi kurulamaz. Adres bilgisinin alınması ve en geç üç ay içinde doğrulanması zorunlu olup, adres teyidi yapılmadan para ve kripto varlık transferi ile sermaye piyasası araçlarının virmanı yapılamaz; şüpheli durumlarda süreç sonlandırılır. Tüzel kişilerde temsil yetkisinin MERSİS ve/veya Ticaret Sicili Gazetesi üzerinden doğrulanması gerekir; gerçek faydalanıcının belirlenememesi veya bilgi uyumsuzluğu halinde de işlem tamamlanamaz. Pasaportla kimlik tespiti yapılan kişiler yüksek risk grubunda izlenir ve bu kişiler adına açılan hesaplara ilişkin transferler yalnızca belirlenen koşullarla, özellikle kendi adına açılmış yurt dışı banka hesabı bağlantısı ve SWIFT sistemi üzerinden yapılabilir. Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir; ayrıca değişiklik metninde geçen 8/2/2022, 10/12/2007 ve 19/12/2012 tarihleri, atıf yapılan ana düzenlemelerin tarihleri olarak korunmuştur.